تاریخ

21 Azer 19 2اخیرا به مناسبت ۲۱ آذر رادیو فردا در یادداشتی کوتاه با تیتر «امروز در تاریخ»  در صفحات مجازی خود به اشتراک گذاشته است. در چند بند این یادداشت کوتاه می‌توان به تناقض‌های متفاوتی اشاره نمود. علاوه بر آن، یادداشت‌هایی از این دست به دور از اصول اساسی روزنامه نگاری همچون؛ دقت، رعایت بی‌طرفی، عینی گرایی و تعادل بوده، همچنین نشانگر عدم پایبندی این رسانه به پرنسیپ‌های خبری و روزنامه‌نگاری نیز می‌باشد.

در همان ابتدا تنها با تاکید بر تقویم رسمی ایران تحت عنوان «روز نجات آذربایجان» قراعتی همسو با حکومت پهلوی از حکومت ملی آذربایجان به مخاطبان القا می‌کند. در ادامه با تاکید بر وورود «ارتش‌ شاهنشاهی ایران به تبریز و رضاییه و چندین شهر شمالی ایران» از «آزاد کردن» مناطق مذکور از «اشغال فرقه دموکرات و خودمختار آذربایجان» خبر می‌دهد. حال آنکه حکومت خود مختار ملی آذربایجان در طی دو دوره با تهران وارد مذاکره شده بود که نتایج مذاکرات نیز از طریق رادیو به اظهار عموم مردم رسانده بودند. نشستن در پای میز مذاکره مسئولان رده بالای حکومت پهلوی با نمایندگان حکومت خود مختار آذربایجان نوعی تداعی‌گر به رسمیت شناختن حکومت مذبور بوده و نمی‌توان بر آن اصطلاح اشغال و اشغالگر نام نهاد.

در ادامه می‌خوانیم: «فرقه‌ی دموکرات که در ابتدا با رویکردی ترقی‌خواهانه توانست در مناطق ترک نشین ایران حامیانی پیدا کند، خیلی زود تمایل خود را به شوروی آشکار کرد و استالین، رهبر وقت این ابر قدرت با نیت جدایی آذربایجان و تجزیه ایران، از سران فرقه دموکرات و تشکیل دولت کمونیستی خود مختار در خاک ایران حمایت کرد».

حال آنکه رویکرد فرقه دموکرات آذربایجان نه تنها در ابتدا «ترقی خواهانه» بوده، بلکه در دوره حکومت یک‌ساله خود بر آن رویکرد «ترقی خواهانه» در خور تقدیر جامه عمل پوشانده است. رادیو فردا در ادامه پا را فراتر گذاشته حتی شروع به «نیت خوانی» حکومت ملی آذربایجان نموده و برچسب‌هایی همچون؛ «جدایی آذربایجان»، «تجزیه ایران»، «تشکیل دولت کمونیستی» را پیش می‌کشد. این درحالیست که همگی به دور از واقعیت‌های عینی موجود می‌باشد. چرا که نام رسمی حکومت مذکور حکومت ملی آذربایجان بوده و رهبران فرقه دموکرات آذربایجان طی بیانات رسمی خود به دفعات از پایبندی به تمامیت ارضی ایران سخن به میان آورده‌اند و اسناد و مدارک باقی مانده از حکومت ملی آذربایجان نیز همین را گواهی می‌دهد.

رادیو فردا می‌نویسد ‏از پادشاه پیشین ایران نقل است که در مقابل فشار روس‌ها برای به رسمیت شناختن دولت خود مختار آذربایجان گفته بود: «اگر دست‌ مرا قطع کنند، هرگز سند جدایی آذربایجان را امضا نخواهم کرد».

در همین چند جمله فوق تناقضاتی آشکار است. چرا که آنها مدعی فشار روس‌ها برای به رسمیت شناختن دولت خود مختار آذربایجان هستند. در حالیکه پادشاه پهلوی می‌گوید: «هرگز جدایی آذربایجان را امضا نخواهد کرد». بدون شک به رسمیت شناخته شدن حکومت خود مختار آذربایجان با جدایی آذربایجان دارای تفاوت بسیار اساسی می‌باشد. چرا که حکومت خودمختار آذربایجان خود در درون تمامیت ارضی ایران جای می‌گرفت حال آنکه «جدایی آذربایجان» امر دیگریست.

رادیو فردا در آخر بدون اشاره به مذاکرات و توافق‌ نامه تهران با مقامات حکومت ملی آذربایجان می‌نویسد: «در بامداد ۲۱ آذر ماه ۱۳۲۵ با  فرمان پادشاه به ارتش و پیش‌روی نظامی به سوی تبریز، مردم نیز به ارتش پیوستند و اعضای فرقه دموکرات را از اداره‌های دولتی بیرون آوردند و آنها را بازداشت کردند. اینچنین فرقه‌ی دموکرات آذربایجان بعد یکسال جدا‌‌سری، به پایان کار خودرسید».

بایستی توجه کرد که حکومت پهلوی بعد از مذاکره و توافق نامه‌ی حاصله به آذربایجان لشکرکشی کرده که این خود گواه بر تجاوزگری حکومت پهلوی و ارتش شاهنشاهی به حکومت ملی آذربایجان می‌باشد. رادیو فردا خبر از بیرون آورده شدن اعضای فرقه دموکرات آذربایجان از ادارات دولتی و سپس دستگیری آنها می‌دهد. حال آنکه بسیاری از اعضای فرقه دموکرات آذربایجان تیرباران شده یا از چوبه های دار حلق آویز شدند. برای مثال فریدون ابراهیمی دادستان کل حکومت ملی آذربایجان بعد از چند روز مقاومت توسط ارتش اشغالگر شاهنشاهی دستگیر سپس به زندان منتقل داده شد. آنها بعد از گذشت چندین ماه در تاریخ ۱ خرداد ۱۳۲۶ دادستان کل آذربایجان را نیز سر به دار کردند.

همچنین رادیو فردا خبر از پیوستن مردم به ارتش می‌دهد. حال آنکه هیچ مدرکی دال بر پیوستن مردم به ارتش شاهنشاهی موجود نمی‌باشد. ولی نویسندگان و شاهدان دوره مذکور بر کشتار و تاراج اموال آذربایجانی‌ها توسط ارتش شاهنشاهی، اراذل اوباش و خان‌ها تاکید نموده‌اند. گویا رادیو فردا اراذل اوباش، خان‌هایی که خون رعیت‌ها را در شیشه کرده و در نهایت با کشتار و تاراج اموالشان ماموریت‌شان را تکمیل نمودند، مردم جا می‌زند تا به گمان خویش فرقه دموکرات را بدون پایگاه اجتماعی و پشتوانه‌ی مردمی معرفی نماید.